Notitie t.b.v. gastenboek neurofeedback Debby van der Plas

Begin 2008 raakte ik ongewild betrokken bij een kettingbotsing.
T.g.v. hiervan liep ik o.a. nekletsel op. Dit bestond o.a. uit hoofd- en nekpijn, pijn in de onderrug, slecht slapen met zware vermoeidheid tot gevolg, concentratieproblemen en arbeidsduurbeperking. Met moeite kon ik nog maar voor maximaal 50% werken, vaak minder.

Na vele therapieën gevolgd te hebben (fysiotherapie, manuele therapie, multidiciplinaire therapie met daarbij fysiofitness, osteopaat, psycholoog, acupunctuur enz. enz., hetgeen weinig tot geen resultaat opleverde) werd ik door een arbeidsdeskundige gewezen op neurofeedback.

Enigszins wantrouwend tegenover dit alternatieve, besloot ik Google eens te raadplegen.
Dit had vervolgens tot gevolg dat ik overtuigd raakte van dit item. Ik raakte enthousiast en na enig zoekwerk op het web kwam ik terecht bij Debby van der Plas.

Al vrij snel merkten Debby en ik dat ik vatbaar was voor de therapie.
Slikte ik voorheen al bij het opstaan een forse hoeveelheid pijnstillers, door de therapie werd dit een stuk minder en merkte ik dat ik de ochtenden vaak zonder pijnstilling kon door- brengen.
Het slapen ging langzaamaan beter, de hoofd- en nekpijn werd minder en de concentratie werd beter en beter.

Na ongeveer 40 behandelingen was een eindstadium bereikt.
De hoofd- en nekpijn bleef, maar was minder. De overige klachten bleven in mindere mate aanwezig. Ik zal hiermee moeten leren leven en hopen dat het in de toekomst minder wordt. Inmiddels werk ik 70%.

Ik concludeer dat de behandeling mij goed heeft gedaan en mij naar een punt heeft gebracht welke anders niet bereikt zou zijn.

Vriendelijke groeten,

A.B.

Man, 35 jaar

Al ruim 2 jaar was ik in behandeling voor een piekerstoornis (angststoornis) met hevige paniekaanvallen waarbij ik uiteindelijk (meerdere keren) van de trap ben gevallen met als bijkomend gevolg een postcommotioneel syndroom.
Aangezien behandeling via de 'reguliere' weg (therapie, medicatie en revalidatie wegens het bijgekomen postcommotioneel syndroom) niet de gewenste resultaten bracht ben ik mij eens gaan verdiepen in de alternatieven en zodoende bij neurofeedback en Debby terecht gekomen. Hoewel ik nog lang niet ben waar ik zijn wil, heb ik in relatief korte tijd een aardige vooruitgang geboekt. Zo ben ik in mijn medicatie (citalopram) teruggegaan van 40 mg naar 15 mg en nog steeds afbouwende zonder negatieve gevolgen. Ook de aanvallen zijn veel minder heftig geworden (voor zover ik ze nog heb). Al met al is het wat stabieler en kan ik weer meer van mijzelf op aan.
De volgende stap is de aanpak van de hoofdpijnen en concentratieproblemen, helaas blijkt dit (in mijn geval) een wat lastiger traject maar ook hierin heb ik het vertrouwen dat er uiteindelijk een positief resultaat uit voort zal komen.
Debby is een prettig persoon in de omgang, ze doet haar werk vol overtuiging en passie en heeft het beste voor met haar klanten.

Wij zijn met onze dochter van 11 bij de neurofeedback therapie terecht gekomen omdat wij als ouders in de reguliere behandeling geen oplossing vonden voor haar “ probleem”.
 
Onze dochter is een meisje dat erg enthousiast was, snel afgeleid was door de dingen om haar heen, weinig concentratie had, snel “ boos” werd als ze niet begrepen werd, en ze kon zich niet aanpassen binnen haar klas en door haar gedrag werd ze buiten gesloten door de kinderen.
Omdat er binnen onze familie ADHD voor komt werd de link al snel gelegd. Wij hebben dit besproken met de leerkracht van groep 5 en daar bleek dat ze een zeer grote leerachterstand had opgelopen in groep 4. De leerkracht kon zich wel vinden in de ADHD dus wij hebben besloten om een afspraak te maken met Bosman GGZ voor een diagnose stelling. Na 1 gesprek met mij alleen en 2 met onze dochter erbij hebben zij de diagnose gesteld dat zij ADHD heeft in de 5de categorie. Voor deze vorm van ADHD staat medicatie voorgeschreven zoals retalin e.d. . Ik heb nog gevraagd aan de psychiater of er geen andere vorm van behandelwijze was en het antwoord was nee. Voor deze vorm staat medicatie voorgeschreven.
Daar konden wij ons niet in vinden. Wij vinden medicatie het allerlaatste redmiddel en zijn dus opzoek gegaan naar alternatieve.
Via een artikel in de “ Telegraaf” over Neurofeed-back waarin beschreven stond welke resultaten er behaalt waren met kinderen waren we enthousiast en hebben meteen een afspraak gemaakt met Debby van der Plas van Neo-Neurotherapie in Utrecht. Bij de intake heeft Debby een –nul- meting verricht bij onze dochter en daar uit bleek dat de linker- en de rechter hersenen helft niet gelijkwaardige waardes aangaven. Daarop heeft ze trainingen gevolgd en al na de 3 de training zagen wij al verschillen optreden bij haar. Wij konden toen al makkelijker praten met haar zonder dat ze meteen “boos” werd en in de verdediging schoot.
Nu zijn we 25 trainingen verder zijn, zijn er grote vooruitgangen geboekt zoals:

- Ze is alsnog overgegaan van groep 5 naar groep 6, haar concentratie is veel beter.

- Ze is “ socialer” geworden in de klas en heeft hierdoor meer vriendinnen in de klas.

- Ze maakt zonder problemen haar huiswerk. Als je uitlegt waarom iets moet neemt ze dat aan.

- Communicatie is voor haar makkelijker geworden, ze kan nu uitleggen waarom ze verdrietig is of boos.

- Ze heeft geen angst meer voor dieren.

In onze directe omgeving zijn er verschillende mensen geweest die de verandering in haar hebben waargenomen. Deze komen dan naar me toe met de opmerking dat ze zo veranderd is, dat ze veel vrolijker is, lekkerder in haar vel zit !! Zelfs de handbal trainer (die niet afweet van deze training) zei dat ze vond dat onze dochter veel meer bij het spel betrokken was en dat haar concentratie nu perfect was !!
Een mooi compliment !!
Elly 

Toen ik voor het eerst van neurofeedback hoorde, stond ik er nog wat sceptisch tegenover. Ik heb al jaren geestelijke en lichamelijke klachten en dacht dat dit weer één van de vele alternatieve therapieën was, die bij sommigen zou werken, maar geen echte oplossing zou bieden.
In het begin leek het me ook wel een beetje eng. Iemand zou elektroden op mijn hoofd plakken en aan de hand daarvan mijn hersenactiviteit meten. Daarna zouden we dan gaan trainen. De training bestaat uit het kijken van een film en de therapeute zou dan mijn hersengolven de goede kant op kunnen sturen. Nu weet ik dat dat niet het geval is, er worden alleen handvaten aan de hersenen gegeven om te zorgen dat die de juiste hersengolven aanmaken. Nu vroeg ik me af of dat wel enig effect zou hebben. Het klinkt zo makkelijk: je kijkt een half uurtje naar een film en op den duur zou dat dan een positief effect hebben op de klachten. Ondertussen weet ik dat je hersens echt wel even aan het werk gezet worden, want na zo’n sessie merk je toch wel wat vermoeidheid.
Zelf heb ik last van een bipolaire stoornis (manisch depressiviteit) en ADD. Vooral het laatste zou goed te behandelen zijn met neurofeedback. De combinatie van deze stoornissen zorgt ervoor dat ik soms erg druk ben. Tijdens de therapie bespreken we altijd eerst hoe het nu gaat, zodat de training hierop aangepast kan worden. Zo heb ik al ontdekt dat er trainingen bestaan die me rustig maken en ook minder chaotisch en druk in mijn hoofd. Zelfs mijn psychiater merkt verbetering, waardoor mijn medicijngebruik al naar beneden is bijgesteld.
Behalve deze psychische problemen heb ik ook fibromyalgie (weke delen reuma) en verschillende allergieën. Ook hierop heeft de training een positief effect, al is het alleen maar omdat lichaam en geest steeds meer in balans komen. Daarnaast kan er op deze problemen specifiek getraind worden, maar zover zijn we nog niet.